ไปชมวังสระปทุมมา
วันศุกร์ที่ 4 ธันวาคมที่ผ่านมา ได้ไปเที่ยววังมาค่ะ วังสระปทุม ที่จะเปิดให้เข้าชมทุกวันที่ ๑๙ ตุลาคม – ๑๙ ธันวาคม ของทุกปี (ข้อมูลเพิ่มเติม >> พิพิธภัณฑ์สมเด็จพระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า <<) ที่โชคดีได้ไปชมเพราะพี่ในพันทิปคนนึงถามใน twitter ว่ามีใึครสนใจจะไปบ้าง เราก็ไม่เคยไป ไม่ค่อยรู้เรื่อง และชอบไปชมพวกบ้านไทยเก่าๆอยู่แล้วก็เลยสนใจไปชมด้วย งานนี้มีผู้ร่วมทริป 4 ท่าน อันได้แก่ พี่วน. พี่หมี พี่จจ. และตัวเราเอง
แผ่นพับที่เขาแจก จริงๆมีสายห้อยคอด้วย แต่ไม่ได้ถ่ายรูปมา
ข้อมูลของวังคร่าวๆ (ถ้าอยากรู้เต็มๆก็ไปชมในเวบไซต์ official เลยนะคะ http://www.queensavang.org ) ก็เป็นพระตำหนักที่ประทับของสมเด็จพระศรีสวรินทิรา บรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า และพอต่อมา ก็กลายเป็นวังของสมเด็จย่าไป หลังจากสมเด็จย่าสวรรคต ในหลวงก็ประทานให้พระเทพฯ พระเทพฯจึงสานต่อพระราชประสงค์ของในหลวงทีทรงอยากให้เป็นพิพิธภัณฑ์ เพื่อให้เป็นความรู้แก่ประชาชนไว้ศึกษาอะไรทำนองนี้ (คำราชาศัพท์แหม่งๆไปก็อย่าถือโทษนะคะ แหะแหะ)
พระตำหนักใหญ่ที่ได้เข้าชมมี 2 ชั้น ก่ออิฐถือปูน ถูกrenovated แล้ว ทาสีเหลืองสดใส หลังใหญ่กลางต้นไม้และสนามหญ้าสีเขียว
(รูปจาก Google ค่ะ)
ข้อมูลคร่าวๆก็เคยเป็นที่ประทับของสมเด็จพระพันวัสสาฯ (ขอย่อหน่อยละกันนะคะ *-*) ที่ประทับอยู่จวบจนสวรรคต แล้วที่พระตำหนักนี้ยังเป็นสถานที่ประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกสมรสของในหลวงและพระราชินีด้วย ตอนนี้กลายเป็นพิพิธภัณฑ์ที่เก็บเรื่องราวต่างๆไว้มากมายในชั้นล่าง และชั้นบนก็มีการจัดเรียงเฟอร์นิเจอร์ และพยายามตกแต่งให้คล้ายเดิมที่พระพันวัสสาฯเคยประทับอยู่ให้มากที่สุด การไปชมครั้งนี้ทำให้เราได้รู้เรื่องราวเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ชาติไทยมากขึ้นเยอะเลย รวมทั้งเรื่องราวพระราชวงศ์ด้วย
การที่จะเข้าไปชมได้เนี่ย ต้องโทรนัดก่อนนะคะ ซึ่งพี่วน.เป็นคนจัดการ เราก็แค่ไปวันเที่ยวเท่านั้น ^^”
4 ธ.ค. ก็นัดกันที่พารากอน (ไปช้าสุดเลย *-*) แล้วก็เดินออกมาทางด้านข้าง เพื่อเข้าประตูวังสระปทุม ซึ่งเขาจะห้ามถ่ายรูปนะคะ แล้วก็ไปทำบัตรเข้าชม ถ่ายรูปอะไรๆเสร็จก็นั่งรอตรง Cafe แป๊บนุง ทางจนท.ก็เอาบัตรมาให้แขวน มีไกด์เป็นน้องนศ.มานำพวกเราไปที่ห้องชมวีดีทัศน์ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับวังนี้นี่แหละ และดูของในห้องจัดแสดงนิดหน่อย ก่อนที่เขาจะพาเราไปที่พระตำหนักใหญ่
ส่วน cafe ที่นั่งรอ มีขนมขายด้วยนะ
ซึ่งการเข้าชมเนี่ย ห้ามถ่ายรูป ส่วนกระเป๋าข้าวของ กระเป๋าสะพาย มือถือ กล้องดิจิตอล/ถ่ายรูป (ยกเว้นกระเป๋าสตางค์) เขาก็เก็บใส่ถุง รับบัตรคิว เอาไว้ แจกจ่ายหูฟัง แบบที่ว่าถึงจุดที่ 1 ก็กดหมายเลข 1 ฟังอะไรทำนองนี้ ฟังไป 10 กว่าจุดได้ทีเดียว ข้อมูลแน่นปึกเลยตอนเดินออกมา *-*
ที่ด้านบนมีทีวีฉายเรื่องราวพระราชพิธีราชาภิเษกสมรสของในหลวงและพระราชินีด้วยนะคะ ยืนดูอยู่นานทีเดียว เป็นอะไรที่ไม่เคยเห็น
ที่ประทับใจอีกอย่างนึงก็คือ ได้อ่านจดหมายที่พระบิดาของในหลวงเขียนเพื่อขอแต่งงาน จดหมายส่งถึงพระพันวัสสาฯ(ที่เป็นย่าของในหลวง) เพื่อที่จะแต่งงานกับสมเด็จพระศรีนครินทร์ฯด้วย อ่านแล้วยิ้มกริ่ม รู้สึกคนสมัยนั้นทำอะไรดูละเมียดละไมน่ารักจัง :)
พอชมวังเสร็จ เราก็ไปชม CTW ต่อ 
ไว้เดี๋ยว Review :)
Tags: Bangkok Memory, Travel
This entry was posted on Wednesday, December 9th, 2009 at 23:30 and is filed under Diary. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
